فایل صوتیِ کشف شده از آیتالله شیخ عبدالعظیم یکتا عربانی، امام جمعه صومعه سرا، مربوط به قبل از انقلاب اسلامی است. این سخنرانی یک سال قبل از پیروزی انقلاب_اسلامی، علیه شاه و نخست وزیری ازهاری (یعنی ۱۴ آبان ۵۷ تا دی ۵۷) در میدان اصلی شهر صومعه سرا ایراد شده است.
میثم عبدالهی
این کتاب حاصل تجربه تقریبا یک دهه فعالیت آموزشی شهید ابوالحسن کریمی در سال های ۱۳۴۶ تا ۱۳۵۶ در کلاس های تدریس زبان عربی است. مقدمه شهید به تاریخ ۹ مهرماه ۱۳۵۴ در تهران امضا شده است. جلد اول این کتاب، توسط خود شهید در ۸۶ص، قطع رقعی، به سال ۱۳۵۴ منتشر گشت و ظاهرا جلد دومی نیز دارد که تا کنون منتشر نشده است
حجت الاسلام والمسلمین سیدمحمدجواد پیشوایی، فرزند آیت الله سیدابوطالب پیشوایی، دو کتاب خاطرات دارند که محتوای آنها مکمل یکدیگر است. از هر دو کتاب مُرید روح الله و فرزند شهر خوبان در اینجا در موضوع مصائب روحانیت و مردم بندرانزلی در دوران دیکتاتوری رضاخان پهلوی استفاده شده است.
میثم عبدالهی
مرحوم آیت الله سیدحسین رودباری در یادداشتهای روزانه اش از مصائب روحانیت و مردم رشت در دوران دیکتاتوری رضاخان را بیان کرده است. وی از دو نفر از روحانیون ساکن رشت نام برده که در زمان دیکتاتوری رضاخان از نام برده که فریب تبلیغات رژیم رضاخان را خورده و از لباس روحانیت خارج شدند.
کتاب زندگی و زمانه میرزاکوچک جنگلی، از محصولات تازه ی میثم عبداللهی در سال ۱۴۰۱ منتشر گشت. چاپ دومش به دست انتشارات رنگ ایمان بعد از گذشت کمتر از دو سال، در آستانه ایام شهادت میرزا کوچک جنگلی در ۱۱ آذر ۱۴۰۳ این کتاب، با مشخصات کتابشناسی زیر صورت گرفت: زندگی و زمانه میرزاکوچک جنگلی، میثم عبداللهی، نشر: رنگ ایمان، قم، دوم، آذر ۱۴۰۳، ۲۷۲ص، وزیری، نرم.
دکتر محمد فنائی اشکوری
استاد دکتر محمد فنائی اشکوی، در این کتاب از پدربزرگ پدری اش مرحوم حجت الاسلام شیخ عیسی فنائی اشکوری و مصائبی که در دوران دیکتاتوری رضاخان سرشان آمده با تلخی یاد کرده و سند گواهی جواز داشتن لباس روحانیت را به سال ۱۳۰۸ درج نموده است. متن کامل آن خاطرات در اینجا درج می شود:
میثم عبدالهی
در دیوان اسماعیل دهقان سه شعر علیه سیاست کشف حجاب رضانی، اوایل دوران دیکتاتوری رضاخان، در دفاع از حجاب و عفاف وجود دارد که سومین شعر در کتاب طومار عفت تالیف آیت الله شیخ یوسف نجفی جیلانی سال ۱۳۰۷ به طور کامل درج شده است
زنان مجلس که بدون حجاب با کلاه و دستکش و لباسهای الوان حضور داشتند، با قیافه های محزون در حالی که عرق شرم بر چهره داشتند ساکت و سر به زیر مثل مجسمه بی حرکت نشسته بودند و حتی عمه ها و خاله های دکتر رادمنش و سایر بانوان خانواده تا آخر مجلس سربلند نکردند تا خویشاوند عزیز خود را که فقط چند روز قبل بعد از هفت سال و نیم وارد زادگاه خود شده بود، نگاه کنند.
یک افسری بود که برادرش قاضی عسکر بود؛ مال نظامی ها. این آدم خیلی ظالمی بود، همیشه یک تعلیمی به دست میگرفت و تو خیابون راه می رفت. خودشو مالک شهر میدونست، بی بهانه مردمو میزد که تو چرا اینجا و ایستادی، بیخودی میزد … دوره رضاشاه برافتاده بود، اما روحیه ها هنوز باقی مونده بود
از همین منطقه چند هزار مرد شجاع و دلاور، برای یاری فرزندان زیدبنعلی به یمن رفتند. حکومت علوی یمن، با بازوی دلاورمردان این خطّه بر سر کار آمد. زیدیها در یمن هیچ نیرویی نداشتند؛ گیلانیها به آنجا رفتند و حکومت فرزندان زیدبنعلیِ شهید را سرِ پا کردند. این آغاز تاریخ اسلامی این منطقه است. در طول تاریخ، رنگهای گوناگون بر سیاست این کشور پهناور سایه افکند؛ اما رنگ ثابت این مردم، ایمان بود.
