حزب الله خوب میبیند، خوب می شنود، خوب اندیشه می کند و آنگاه بر اساس وظیفه ای که در پیشگاه خداوند و برای خدمت به عیال الله دارد، اقدام میکند.این است که وقتی گفتمانی در سطح عموم جامعه طرح میگردد، حزب الله در اولین قدم باید نسبتش را با آن مشخص کند، حتی اگر همه حرفهایش به واسطه مصلحت و به قصد کمک به خدمتگذاران مردم، قابل گفتن نباشد.
حزب الله تشکیلاتی به شدت ایدئولوژی محور و تکلیف گراست که در آن اثری از فردگرایی مشاهده نمی شود، تشکلی است که روح برادری از صدر تا ذیل آن حاکم است، همه اعضایش خود را تنها سربازی بر مدار ارزشها می دانند و نه بیشتر
حزب الله پیش از انکه در فکر معرفی کاندیدا و طرح شعار مرده باد و زنده باد و چنبره زنبوری بر کندوی ستادهای انتخاباتی افراد مختلف باشد، به عنوان چشم بیدار مردم باید به فکر طرح گفتمانی در طراز دهه چهارم انقلاب اسلامی و متناسب با نیازهای روزآمد و همه جانبه مردم باشد.
اصلاح طلبان اما در این میانه روشهای پر زرق و برقی را در تبلیغات انتخاباتیشان به کار میگیرند که ریشه در رویه ها، عقاید و افکار طیفی از جامعه روشنفکری ایرانی به مفهوم غربزده و خیانت پیشه اش دارد.
واکاوی برخورد حزب الله در برابر انحرافات و یا اشتباهات داخلی
مردم گیلان,در سرتاسر این خطه، از شیعه و سنی، همه باهم، هتک حرمت فتنه گران به عاشورای حسینی را محوم کردند و شعار سرسپردگی به ولایت سردادند.
رضا مظفری
میرزاحبیب الله رشتی علیه الرحمه، عالم فرزانه و فقیه برجسته، از شاگردان مبرز مرحوم صاحب جواهر و شیخ اعظم انصاری بود که در زهد و تقوا نیز زبانزد سایرین قرارگرفت.
ابوالفتح مومن
همدان بخاطر موقعیت های ویژه ای که داشت، از جمله قرار گرفتن در جاده ابریشم، اهمیت ویژه ای را دارا بود. این موقعیت مکانی اهمیت همدان در جنگ جهانی اول را بسیار پر رنگ تر کرد. در این میان دموکراتهای همدان در مبارزه با انگلیس با نهضت جنگل نیز همنوا و همراه شدند.
ابو محمد حسن بن علی معروف به ناصر کبیر و اطروش که از نوادگان امام سجاد علیه السلام می‌باشد از جمله علمای شیعه امامی است که در اواسط قرن سوم هجری به منطقه مازندران و گیلان آمد. او بعد از قیامهای داعی کبیر و صغیر در مازندران و شهادت آنها به گیلان رفت و سالیانی را به ترویج عمومی آیین تشیع همت گماشت و توانست مردم این سامان را به مذهب حقه جعفری دعوت کند و در نهایت در ابتدای قرن چهارم در گیلان حکومت تشکیل داد و طبق گفته همه منابع تاریخی از روی عدل و انصاف با مردم برخورد کرد. سرانجام ایشان در سال ۳۰۴ در شهر آمل فوت کرد و در همانجا به خاک سپرده شد.
