مقام معظم رهبری: در طول تاریخ، رنگ های گوناگون بر سیاست این کشور پهناور سایه افکند؛ اما رنگ ثابت مردم گیلان، رنگ ایمان بود.
سه شنبه ۲۷ مهر ۱۴۰۰ - Tuesday 19 Oct 2021
محتوا
سردار محمدی: امروز در جامعه ما نیاز به امر به معروف و نهی از منکر بیش از پیش وجود دارد

سردار محمدی: امروز در جامعه ما نیاز به امر به معروف و نهی از منکر بیش از پیش وجود دارد

یادواره سردار شهید علیرضا خلوص دهقانپور فرمانده دلاور گردان سلمان گیلان در زادگاهش شهرستان صومعه سرا برگزار شد.

دوشنبه 18 جولای 2016 - 15:11
سردار هامون محمدی فرمانده سابق سپاه قدس گیلان عصر پنجشنبه ۲۴ تیرماه در این یادواره گفت : بصیرت ، شهدا را از دیگر انسان ها متمایز می کند و این مبنا برای شهدا مشخص است .
وی با اشاره به اینکه در وجود شهدا و رزمندگان ما دغدغه دین و اسلام آشکار است، اظهار داشت : آنان امام حسین را الگوی خود قرار داده بودند و این امر اولین مبنای بصیرتشان بود .
وی افزود : شناخت ولی امر زمان و اعتلای ارزش های اسلام سبب شد شهدا در زیر بیرق امام و انقلاب از مال وجان خود بگذرند .
سردار هامون محمدی در ادامه افزود : شهدای ما حرکت انقلابی و حضور به موقع داشتند و این حضور و شناخت به موقع امروز در مدافعان حرم استمرار دارد .
وی با تاکید بر اینکه تشخیص در میدان حضور در لحظه های حساس و انقلابی در مدافعان حرم هم به خوبی دیده می شود، اظهار داشت : شهادت و حماسه آفرینی جوانان ما برگرفته از عشق به وطن و ولایت است .
سردار هامون محمدی افزود : شهیدان خلوص ها و املاکی ها در انتخاب شهادت لحظه ای درنگ نکردند زیرا پشت پرده استکبار را دیدند و از این رو مسیر عاقبت بخیری را برگزیدند .
وی اظهار داشت : سیر تکاملی شهادت شهدا باید برای نسل جدید تبیین شود تا با داشتن مبانی بصیرت از مسیر درست منحرف نشوند .
وی افزود : امروز در جامعه ما نیاز به امر به معروف و نهی از منکر بیش از پیش وجود دارد تا از مسیر درست گمراه نشویم.
درباره شهید :
شهید والامقام سرلشگر پاسدار سردار «علیرضا خلوص دهقان پور» در سال ۱۳۳۸ در روستای ازگم از توابع بخش مرکزی شهرستان صومعه سرا در یک خانواده مذهبی چشم به جهان گشود. وی ضمن تحصیل برای کمک به خانواده در امر کشاورزی زحمات طاقت فرسایی را متحمل می‌‌شد تا باری از دوش خانواده بردارد.
علیرضا از همان دوران نوجوانی پر جنب وجوش و چابک و نیرومند و در عین حال بسیار مودب و مقید به مبانی حیات بخش اسلام بود. این جوان دلاور اسلام، در دوران حیات پر بارش هر گاه در گوشه و کنار کشور احساس نیاز به حضورش می‌کرد، بدون درنگ در آنجا حاضر و با ایثار نقش آفرینی می‌کرد.
وی در دوران مبارزه مردم مسلمان ایران، با حکام زور و ستم نقش بسزایی داشت و در زمان تحرکات سر سپردگان شرق و غرب علی الخصوص گروهک منافقین ملحد با حضور شجاعانه خود عرصه را برآنان تنگ کرد. با آغاز جنگ تحمیلی دشمنان بعثی، پس از فراگیری آموزش‌های رزمی و تاکتیکی لازم، راهی جبهه‌های نبرد حق علیه باطل شد. شجاعت و دلاورهای وی در حملات نظر فرماندهان مافوق را به خود جلب کرد و به عنوان جانشین گردان میثم و فرمانده گردان سلمان برگزیده شد.
وی در عملیات کربلای ۲ پس از شصت ساعت در معاصره دشمن قرار گرفته بود، توانست با دلاوری و تدبیر خاصی کلیه نیروهای تحت امرش را از محاصر دشمن بعثی در آورد. او در عملیات رمضان بشدت مجروح گردید و علی رغم میل باطنی‌اش برای مداوا در بیمارستان بستری شد، ولی روز بعد با لباس بیمارستان و بدون رضایت پزشکان و دور از چشم کادر درمان آنجا را ترک نمود و به سوی میعادگاه عاشقان(جبهه) شتافت.
وی همانطور که در رزم با دشمن متخاصم و سرسپردگان شرق و غرب همواره در نبرد و مبارزه بود، در تقویت ابعاد معنوی و وجودی خویش نیز با تلاوت روح بخش قرآن مجید، اقامه نماز اول وقت، برپایی نماز شب، دوستی و عشق ورزیدن به ائمه اطهار(ع) همتی وافر داشت.
شهید خلوص انسان خالص، وارسته و رئوفی  بودکه کمتر حرف می زد و بیشتر عمل می کرد، جوان پاکی که همواره دائم الوضو بود و در بین جوانان و نوجوانان و حتی کودکان از محبوبیت و احترام ویژه ای برخودار بود که دوستان از دیدارش خشنود و شادمان و کفار از دیدنش ناخشنود و مایوس می شدند.
وی در سال ۶۱ به سنت دیرپای پیامبر با خانواده‌ای مذهبی وصلت نمود که ثمره این پیوند مقدس دو فرزند یکی پسر و دیگری دختر(اسماعیل و زینب) می باشند که از زندگی مشترک ایشان به یادگار ماند.
سرانجام این سردار غیور میهن اسلامی پس از سال‌ها مجاهدت و مبارزه در راه حق و نبرد در میادین رزم در تاریخ ۲۵ خردادماه سال ۶۷ در ارتفاعات غرب کشور در منطقه ماهوت قله قامیش به شهادت رسید و مفقودالجسد گردید که پس از چند سال پیکر بی‌جانش را به وطن باز گردادند و بدین ترتیب جسد استخوان‌های مطهرش در کنار دوستان و همرزمان شهیدش در گلزار شهدای مسجد جعفری آرام گرفت.

ارسال دیدگاه

*

code