میثم عبدالهی
مزار مرحوم آیت الله شیخ محمد واصف گیلانی در قبرستان «ابوحسین» در شهر مقدس قم قرار دارد. قبر ایشان در حیاط قبرستان، در ابتدای این قبرستان، نزدیک مقبره خانوادگی خاندان حاج علی اکبر رفعت قرار دارد و سنگی مشکی روی مزار ایشان قرار گرفته و روی مزار ایشان چنین نوشته شده است…
محمدتقی ادهم نژاد لنگرودی
مرحوم آیت الله واصف از علمای برجسته گیلان در حوزه قم بود که در علوم مختلف اسلامی تبحر داشت و تالیفات بسیاری از ایشان بر جای مانده است که هر بیننده ای را به تحیر وا می دارد. به مناسبت رسیدن ایام سالگرد که در ۲ آبان ۱۳۷۵ درگذشت، شرح حال ایشان را به همراه عکس هایی از ایشان منتشر می کنیم.
آنچه در زیر خواهید خواند نوشته ای است درباره وِیژگی های شخصی، علمی، فکری و معنوی مرحوم آیت الله حکیم عسکری گیلانی که توسط یکی از شاگردان ایشان حجت الاسلام سید اصغر سعادت میرقدیم تنظیم شده است و در وبلاگی که به نام حکیم عسکری به فعالیت می پردازد منتشر شده است. رنگ ایمان این متن را جهت زنده نگه داشتن نام و یاد این عالم فرزانه بازنشر می نماید:
او در بسیج کردن کودکان و نوجوانان و جوانان شهر همتی والایی داشت و با همکاری برادر کوچکش هیئت علیاصغر را راهاندازی کرد و در ایام ماه محرم و سایر ایام الله دستهجات عزاداری راه میانداخت و انبار خانهاش را محل تجمع این عزیزان قرار داده بود…
پدر و مادر عزیزم! لقمههای پاک شما که با زحمت فراوان و با سختی تهیه و به کام بچههایتان دادید باعث شد تا نتیجه آن بروز افرادی با اعتقادات انقلابی اسلامی در جامعه شود. فلذا زحماتتان ببار نشست و الگویی از یک خانواده اصیل مسلمان را به معرض دید گذاشتید. در زمانی که اکثر مردم با حرص تمام بدنبال دنیاپرستی بودند …
امید فضل الله پور
ابراهیم احدی اهل فومن بود که در کابینه شهید رجایی، وزیر دادگستری شد ولی مدت وزارتش کوتاه بود و فقط مدت ۳ ماه طول کشید. او خواهرزاده مرحوم حجت الاسلام و المسلمین جعفر شجونی بود ولی از حیث مشی سیاسی چندان با دایی اش همراه نبود و خودش گرایشات ملی مذهبی دارد.
سید رضا حسینی همرزم شهید مرتضی حسین پور(حسین قمی) میگوید: متخصصان امر که در هشت سال دفاع مقدس ریش سفید کرده بودند و خبره جنگ نظامی محسوب میشدند، میگفتند: «حسین آینده سپاه است.» میگفتند: «حسن باقری زمان است.»
هیئت حاکم دیویزیون قزاق عبارت بودند از میرزا جواد خان متین الملک (سرتیپ عبدالجواد قریب) و شاهزاده اعتبارالدوله (سیف الدین بهمن). حکم اعدام مرا صادر کردند، در نتیجه وساطت حاج میرزا ابوالحسن شریعتمدار گیلانی، با پرداخت دوازده هزار ریال، در حکم صادره تجدید نظر کرده، از قتل من در گذشته و به تبعیدم اکتفا نمودند.
رسول جعفریان
این سند، معاهده و مصالحه نامه کم نظیری است که میان مردمان عزادار دو محله از محلات معروف رشت در نیمه اول قرن دوازدهم هجری منعقد شده است. در هر دو محله، مراسم عاشورایی بر گزار می شده و یکی از این مراسم، علم کشی بوده است. این سند به سال ۱۱۴۵ هجری قمری در زمان پادشاهی نادرشاه افشار نوشته شده است.
تا بعد از شهادت شهید حسین پور، نزدیکانش و حتی پدر و مادرش خبر نداشتند که او یکی از فرماندهان موثر و نامدار در جبهه نبرد علیه تکفیریهاست، به نوعی که خانواده ایشان بعد از شهادت حاج حسین میپرسیدند مگر او فرمانده بود؟
